For crying out loud ~

Nymphis ::  ::  :: » THE MOUNTAINS

Ga naar beneden

For crying out loud ~

Bericht van Belial op wo feb 29, 2012 9:36 pm





OOC; Iedereen met inspiratie is zeer welkom! Waarschuwing vooraf: Ik moet Belials karakter nog even uitzoeken x)

Belial plaatste behendig zijn ene poot voor de ander terwijl hij zich een weg naar boven baande over de rotsen. Dit was een van zijn dagelijkse uitjes, tenminste, dat is wat hij ervan probeerde te maken. Het was wel goed voor hem om zo af en toe eens buiten de klamme grotten te treden. En misschien liet de ijle lucht op de bergen hem zijn zorgen wel vergeten, dat hij voor eventjes kon genieten van zijn leven.
De losse steentjes van de rotswand bewogen onder Belials zware poten, en ook al leek het wel alsof ze hem lek probeerden te prikken, voelde het aangenaam. Als een soort van massage. Langzaam bewoog de hoop ellende zich voort, zonder te weten waar het heen ging. Ja, de berg op, zo ver was hij dan ook wel weer. Maar Belial wist dat er aardig wat schuwe, irritante leeuwen leefden bij en tussen de bergen. Hij had eerlijk gezegd geen zin in een ontmoeting met een van die leeuwen, aangezien hij zijn redelijk goede humeur liever niet liet verpesten door een stelletje snotapen. Daarom hield hij zijn oren gespitst, zijn kaken geopend om alle geuren die in de omgeving rondzweefden op te vangen en zijn ogen wijd open terwijl deze onrustig de omgeving af zochten. Hij liet zijn klauwen uitgeslagen voor het geval dat er plots iemand voor zijn neus stond.
Pff, dan kon hij anderen er wel van verwijten dat ze schuw waren, dus irritant, maar als hij er zo over nadacht, was hij zelf ook niet de meest sociale leeuw hier in Nymphis. Hij vermeed liever ook elk contact buiten de Pride om. Dit was voornamelijk ook uit zelfbescherming -of uit bescherming voor anderen- want Belial was gauw uit zijn humeur geholpen, en was zeker niet vies van een gevecht. Maar tja, of hij zo bekend wilde staan? Dat was wel een ander verhaal.

_________________
avatar
Belial
e t e r n i t y


▌Posts : 73
▌Points : 40

» More
Age: 5 years ~

Profiel bekijken http://nymphis.actieforum.com

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: For crying out loud ~

Bericht van Elvira op do maa 01, 2012 7:55 pm

Ze was blijven staan, vlak voor de bergen die opeens voor haar uitrezen. Haar ademhaling ging snel en met horten en storten. Haar lichaam zat vol met littekens van striemen die haar vel open gereten hadden. Mensen hadden haar als huisdier willen houden. Toen ze een jong welpjes was, was ze uit het nest gestolen toen haar ouders even niet opgelet hadden. Ze hadden haar meegenomen en in een kooitje gestopt. Alleen jonge welpjes werden groot. Ze vonden haar niet meer zo schattig meer dus begonnen ze haar te treiteren, te martelen. Daardoor hadden ze haar wil gebroken, hadden ze haar gemaakt tot wat ze nou was. Ze was bijna dood gegaan aan honger, toen andere mensen haar in een andere kooi stopten. Zij verzorgden haar wonden en hadden haar hier los gelaten. Hier pal voor deze bergen. Ze had elke keer het idee dat ze achtervolgd werd, dat ze haar weer zouden vangen. Ergens wist ze natuurlijk zelf ook wel dat ze haar haar vrijheid terug gegeven hadden, maar toch bleef het aan haar knagen. De angst waarin ze altijd geleefd had. Ze zuchtte even en zette haar lichaam toen weer in beweging. Ze sjouwde de eerste berg op, haar nieuwe leven tegemoet. Een leven waarvan ze de kans kreeg om deze te ontdekken. Haar zilvergrijze ogen keken wat gespannen de wereld in. Ze begon niet weer te rennen, ze liet eerst haar hart weer op een normaal tempo komen. Haar hoektanden stonden iets over haar bovenlip. Met een schok stond ze stil toen de geur van een prooidier haar neus binnendrong. Een eindje verderop zat een jonge haas. Ze liet zich door haar poten zakken en stoof er op af. Ze greep het diertje bij zijn nekvel en liet haar tanden door de keel van de jonge haas boren. Ze at het met smaak op, bij de andere mensen die haar gered hadden had ze bij andere leeuwen mogen leven om te herstellen. Die hadden haar geleerd hoe ze moest jagen. Daar hadden ze op vele grotere dieren kunnen jagen, maar ze waren toen ook met veel meer geweest. Ze likte met haar tong haar tanden af en draaide zich om. Toen liep ze verder de volgende berg over.
Ze schrok toen er opeens voor haar een leeuw opdoemde. Ze stopte met lopen en keek naar hem. Even aarzelde wat ze zou moeten doen. Ze was geen bangeschijter dat niet, maar ze was voorzichtig geworden door haar gevangenschap. Ze kon aan de leeuw zien dat hij een stuk ouder was als haar toch liep ze naar hem toe. Vlak voor hem stond ze stil haar zilvergrijze ogen keken onderzoekend in die van hem. “Hallo,” ze had een vlakte stem, maar ergens kon je ook de hardheid erin horen. De hardheid die zich had ontwikkeld in haar maanden van gevangenschap. “Mijn naam is Elvira,” vervolgde ze toen. Ze had vele namen gedragen, namen die de mensen haar gegeven hadden, die andere leeuwen haar gegeven hadden. Alleen ze had altijd de naam aangehouden die haar ouders haar gegeven hadden. Dat was het enige wat ze nog had van ze, waardoor ze steeds wanneer ze haar naam uitsprak aan ze dacht.

[Mag ik?]
avatar
Elvira
r o g u e


▌Posts : 48
▌Points : 25

» More
Age: One

Profiel bekijken

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: For crying out loud ~

Bericht van Belial op za maa 03, 2012 12:32 am





Altijd [a]

Belial wiebelde even met zijn oren toen hij iets leek te horen. Hij bleef stilstaan en luisterde aandachtig. De wind die boven op de bergen woei, liet zijn wilde bos manen op en neer deinen. Damnit, was hij nu toch dicht bij zo'n bergleeuw? De leeuw gromde laag en besloot verder te lopen, deze keer met zijn kop laag bij de grond gehouden. Zijn staart zwiepte ongeduldig heen en weer. Van de geuren die zijn neus in drongen, werd hij ook niet veel wijzer. Tot plots het vage gedaante van een leeuw voor hem opdoemde. Belial kneep zijn ogen samen en wachtte even af. De leeuwin had hem blijkbaar ook in de gaten gekregen, en ook zij leek even te wachten. Belial liet een grom opborrelen vanuit het achterste van zijn keel en zakte wat dieper door zijn poten. Uiteindelijk deed de leeuwin een paar stappen naar voren, en stopte vlak voor zijn gezicht. "Hallo," begroette ze hem. "Mijn naam is Elvira." Belial snoof luidruchtig. De leeuwin was nog jong en was stukken kleiner dan hij was. Ze zou hem nooit kwaad kunnen doen, tenzij ze haar leven wilde riskeren. Tevreden liet hij zich op zijn achterste ploffen, en hij keek het vrouwtje schijnheilig aan. "Goedemiddag, mijn kind," groette hij haar met een sarcastische ondertoon. "Koning van de Eternity, Belial, staat voor je." De leeuw snoof haar geur op. Deze rook vreemd, en hij kon niet plaatsen waar het van kwam. Deze geur had hij nog niet eerder geroken in Nymphis, ze moest wel een buitenstaander zijn. Belial had het niet zo op buitenstaanders. Ze moesten maar lekker in hun eigen gebied blijven, Nymphis zouden ze toch niet overleven zolang hij hier rondliep. "Waar komt madame vandaan en waar wilt ze naartoe?" vroeg hij met een lage stem.

_________________
avatar
Belial
e t e r n i t y


▌Posts : 73
▌Points : 40

» More
Age: 5 years ~

Profiel bekijken http://nymphis.actieforum.com

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: For crying out loud ~

Bericht van Elvira op za maa 03, 2012 8:10 pm

Ze wist niet zo goed wat ze van deze leeuw moest denken. Ze hoorde het zachte gerommel achter in zijn keel wel. Ze wist nou niet of dat betekende dat hij haar niet in haar buurt wilde hebben, of omdat hij haar nog niet vertrouwde. Niet dat ze het ook maar zou wagen hem aan te vallen, ze was niet dom. Hij was een stuk ouder als haar en een stuk groter, dat alleen al weerhield haar ervan. Niet dat ze anders zomaar iemand zou aanvallen, nee zo’n type leeuw was ze niet. Ze hoorde hem snuiven toen ze vlak voor hem stil stond en haar naam uitsprak. Ze hield niet echt van zijn manieren. Waarom deed hij zo tegen haar? Was hij uit zijn humeur of deed hij altijd zo. Ze probeerde er maar door heen te zien en te kijken waar dit gesprek haar zou brengen. Ze hoopte niet dat het uit zou draaien op een gevecht, want die zou ze hoe dan ook verliezen. Ze was net vrij, dat wou ze graag nog een hele tijd zo houden. Ze zag dat zijn houding veranderde toen hij haar in zich opnam. Toen hij ging zitten volgde zijn voorbeeld. Ze wachtte geduldig totdat hij wat zou zeggen, zijn blikken negerend. Ze had geen zin om te reageren op kleine treiter puntjes als die al zo bedoeld waren. Ze was wel wat gewend, dus ze kon ook heel wat hebben. Ze wist ook wel dat dat juist irritatie bij de ander kon oproepen, als ze daar niet op reageerde. Alleen ze nam het risico altijd maar, dan liet ze meteen zien dat ze niet zo makkelijk beïnvloedbaar was. “Goedemiddag meneer,” beantwoorde ze zijn groet rustig. Ondanks de manier waarop hij het zei. Ze ging daar niks tegen inbrengen. Ze was nog jong en hij kon het daarom ook gerust zeggen. Daar had ze geen problemen mee. Toen sprak hij opeens twee namen uit. “Aangenaam Belial,” zei ze toen. Ze wist niet wat hij er mee bedoelde was de Eternity een pride ofzo? “Ik ben hier net nieuw, zou u misschien uit kunnen leggen wat voor pride de Eternity is?” ging ze verder. Ze gokte het er maar op dat het inderdaad een pride was.
Ze keek hem onderzoekend aan toen hij opeens vroeg waar ze heen wilde. Ze fronste even haar voorhoofd en zuchtte toen even zacht, voordat ze antwoord gaf op zijn vraag. “Ik ben als jong welpje door tweevoeters ontvoerd en ze hebben mij mishandeld. Later ben ik door andere tweevoeters vrijgelaten,” was haar korte samenvatting, ze laste even een pauze in terwijl ze zijn reactie peilde. “Ik weet nog niet waar ik heen wil, ze hebben me hier vrijgelaten aan de voet van de bergen. Ik ken dit gebied helemaal niet, dus ik hoop dat ik de kans krijg om het te onderzoeken,” Ze bleef hem peilend aankijken terwijl ze haar bek sloot en afwachtte. Met de vraag of hij boos zou worden of niet, want ze vertrouwde hem eigenlijk niet.
avatar
Elvira
r o g u e


▌Posts : 48
▌Points : 25

» More
Age: One

Profiel bekijken

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: For crying out loud ~

Bericht van Belial op za maa 03, 2012 11:59 pm





OOC; ""

"Pff... Dom wicht," mompelde Belial toen de leeuwin hem vroeg wat de precies Eternity was. Hij schudde zijn kop en keer haar aan. "Dat kan ik je wel uitleggen, kleintje, maar daar heb je toch niet zoveel aan. Je zou misschien wat meer vooronderzoek moeten doen over een gebied voor je er je poten op durft te zetten. Niemand zit te wachten op onwetende leeuwen zoals jij." De koning wachtte op een brutaal antwoord, en wist dat hij deze dan wel de kop in zou drukken, aangezien hij haar brutale begroeting van net maar even door de vingers had gezien.
"Ik ben als jong welpje door tweevoeters ontvoerd en ze hebben mij mishandeld. Later ben ik door andere tweevoeters weer vrijgelaten," vertelde Elvira Belial met een zucht. Daarna vertelde hoe ze hier terecht was gekomen, en dat ze eigenlijk geen flauw idee had van wat ze hier deed. Ergens voelde de leeuw zich een beetje schuldig doordat hij zo tegen haar uit was gevallen. Hij had misschien niet zo snel over haar moeten oordelen. Nou ja, een gezond vooroordeel kon nooit geen kwaad. "Het spijt me voor je," zei hij zacht. Het was niet geheel meelevend, maar dat was ook nooit zijn bedoeling geweest om het zo te zeggen. Belial had op dit moment even genoeg van zijn leven beneden op de vlaktes, waar hij de leider was van een neutraal/slechte Pride. Zijn karakter was daar steenhard, venijnig en niet makkelijk te breken. Maar nu hij hier in de bergen was, ver weg van de leeuwenbeschaving, kon hij zich een beetje anders opstellen. Hij was moe van het steeds maar doen alsof het hem niets kon schelen. Hoewel dat ook meestal wel het geval was, vond hij het toch wel rot voor Elvira en wilde hij het haar graag laten weten door vriendelijker tegen haar te doen dan dat hij ooit zou kunnen doen beneden in Nymphis. "Toch zou ik wel een beetje minder brutaal doen tegen onbekende leeuwen, je weet maar nooit wie er voor je staat," gaf Belial de leeuwin mee als advies."En als je van plan bent hier in Nymphis te blijven, ben ik eventueel wel bereid om je een beetje op weg te helpen." Wat hij hier zei, was een bijzonder moment. Hij deed bijna nooit vrijwillig iets aardigs voor iemand. Maar ergens kreeg hij er wel een goed gevoel over. Dit leek hem het perfecte moment om zijn zachte kant eens uit te testen.

_________________
avatar
Belial
e t e r n i t y


▌Posts : 73
▌Points : 40

» More
Age: 5 years ~

Profiel bekijken http://nymphis.actieforum.com

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: For crying out loud ~

Bericht van Gesponsorde inhoud


Gesponsorde inhoud


Terug naar boven Ga naar beneden

Terug naar boven


Nymphis ::  ::  :: » THE MOUNTAINS

 
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum